Skarby natury – głóg

Występujący pospolicie na naszych ziemiach głóg to ciernisty krzew lub drzewo z rodziny różowatych, osiągające do 8 m wysokości. Liście ma ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, kwiaty białe, rzadziej różowe, owoce są czerwone, w zależności od gatunku (jednoszyjkowe lub dwuszyjkowe) 1-3 pestkowe.

Głóg jest rośliną rosnącą naturalnie w lasach Europy, Azji i Afryki Północnej, jest także uprawiany w parkach i ogrodach jako roślina ozdobna. To ogromna skarbnica cennych dla zdrowia składników, dlatego też od wieków wykorzystywany jest z powodzeniem w medycynie.

Jest to roślina zawierająca, m.in.: flawonoidy, kwasy triterpenowe, fenylokwasy, związki azotowe, związki kumarynowe, sole mineralne, witaminy A, B, C. Do celów leczniczych zbiera się kwitnące kwiatostany z kilkoma liśćmi oraz owoce głogu, wówczas gdy są już dojrzałe, jędrne i twarde oraz ciemnoczerwone, zebrane we wrześniu lub październiku.

Wyciągi z kwiatów i owoców głogu mają korzystny wpływ na pracę układu krążenia. Rozszerzają naczynia wieńcowe, dlatego są bardzo pomocne w okresie przed- czy pozawałowym. Poprawiają pracę mięśnia sercowego, zwiększając jego siłę skurczu i przepływ wieńcowy. Działają także uspokajająco, przeciwuczuleniowo, przeciwreumatycznie, a także moczopędnie. Głóg może być również stosowany w leczeniu schorzeń tarczycy, przy nadciśnieniu (zaleca się ostrożne stosowanie u osób z niskim ciśnieniem krwi) oraz w zatruciach alkoholem i nikotyną – zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi.

Warto stosować głóg w diecie. Jest on częstym składnikiem herbatek ziołowych; suszone i zmielone owoce można dodawać do wypieku chleba i placków. Z owoców można sporządzać dżemy, syropy czy nalewki i wina. Syrop pomaga m.in. w łagodzeniu stanów niepokoju i ułatwia zasypianie.

Cyt.Sekcja Organiz. i Rozl. z N.F.Z. R.Sz.S.