Być Jemu podobnymi w Jego chwale

Proces uświęcenia, a więc droga do bycia pełnym człowiekiem, jest progresywną transfiguracją. „Albowiem tych, których przedtem poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi (…), a których usprawiedliwił – tych też obdarzył chwałą” (Rz 8,29-30). Transfiguracja rozpoczęła się podczas naszego chrztu, poprzez który Bóg zasiał w nas ziarno przemienienia. Jednak ziarno to musi wzejść i wzrastać, i my jesteśmy odpowiedzialni za ten wzrost. Jeżeli wiernie pozwalamy prowadzić się Duchowi, coraz bardziej formujemy się na obraz przemienionego Pana i sami stajemy się ludźmi przemienionymi. Transfiguracja jest darem i zadaniem. Jednak nie staniemy się przemienieni, martwiąc się o to, czy sami „promieniujemy” już, czy tez nie. Transfiguracja dokonuje się w nas, kiedy w wierze wpatrujemy się w Boską chwałę Jezusa, kiedy poprzez nią patrzymy na wszystko, budzimy się z naszego zamknięcia się w sobie i spostrzegamy, jak Jego chwała ze wszystkich stron nas ogarnia. „Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę (Łk 9, 32).

(Wilfrid Stinissen)