Bulimia

Bulimia należy do najczęstszych zaburzeń odżywania. Bulimia (żarłoczność psychiczna) polega na występowaniu napadów głodu, podczas których osoba chora spożywa różnego rodzaju produkty w ogromnych ilościach, a następnie pozbywa się nadmiaru jedzenia prowokując wymioty, zażywając środki przeczyszczające, wykonując lewatywy itd. Często towarzyszy innemu zaburzeniu odżywiania – anoreksji, czasem jednak występuje u osób o prawidłowej masie ciała i sprawiających wrażenie zupełnie zdrowych.

O żarłoczności psychicznej możemy mówić, gdy napady głodu występują co najmniej dwa razy w tygodniu przez minimum trzy miesiące. Zaburzenie to pojawia się cztery razy częściej niż anoreksja, a jego powodem jest brak samoakceptacji, problemy rodzinne, silny stres, brak akceptacji ze strony otoczenia. Źródeł problemu można doszukiwać się także w zaniedbaniach emocjonalnych w okresie dzieciństwa oraz braku ukształtowania odpowiednich mechanizmów samokontroli.

Udowodniono także, że występowanie bulimii może być wywołane złym funkcjonowaniem ośrodka sytości w mózgu, a także pewnymi czynnikami genetycznymi. Ryzyko zachorowania wzrasta więc, jeżeli w rodzinie są osoby otyłe lub cierpiące na depresję

Osoby chore mają świadomość utraty kontroli nad swoim odżywianiem. Często napady głodu wyzwala stres, przygnębienie, niepowodzenie w pracy. W takim momencie spożywają one bardzo duże ilości pokarmu, niekiedy bez względu na walory smakowe. Następnie następują czynności kompensacyjne. W jednym przypadku (typ przeczyszczający) będzie to zwrócenie zjedzonego pożywienia poprzez wywołanie wymiotów czy biegunki, w drugim (typ nieprzeczyszczający) osoba chora skupi się na intensywnych ćwiczeniach fizycznych oraz drastycznej diecie. Wkrótce pojawiają się objawy wycieńczenia organizmu, takie jak: niedobory pokarmowe, wycieńczenie, zaparcia, odwodnienie, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego, sucha skóra. Do tego dochodzą dolegliwości natury psychicznej: zły nastrój, stany depresyjne, poczucie wstydu i upokorzenia, uzależnienie od środków przeczyszczających i wspomagających odchudzanie.

Bulimia, jak większość zaburzeń odżywiania jest chorobą głównie o podłożu psychicznym. Dlatego najlepsze skutki daje psychoterapia. Istnieje wiele ośrodków prowadzących indywidualne i grupowe zajęcia, pomagające osobom w takim stanie. Lekarz pomoże w dobraniu odpowiednich zajęć, dostosowanych do stanu i preferencji pacjenta. Oprócz terapii dobrze sprawdza się leczenie farmakologiczne, które jest w stanie zredukować znacznie intensywność napadów głodu. W niektórych przypadkach konieczne okazuje się równoczesne leczenie antydepresyjne. Ogromnie ważne jest wsparcie rodziny lub bliskich osób podczas walki z bulimią. Także likwidacja przyczyn jej wystąpienia (konflikty rodzinne, stresująca praca) może przyczynić się do znacznych postępów w szybkim powrocie do zdrowia

Bulimia często występuje u nastolatków i ludzi młodych z dużą przewagą płci żeńskiej. Dokładna częstość występowania jest trudna do określenia z powodu ukrywania przez chorych tej dolegliwości. Mniej więcej połowa pacjentów z bulimią przebyła okres jadłowstrętu psychicznego (anoreksji).

Okresem życia, w którym szczególnie często pojawiają się zaburzenia odżywiania jest okres młodzieńczy między 12 a 14 rokiem życia oraz między 18 a 21 rokiem życia. Występuje w tym czasie duża aktywność hormonalna, intensywny rozwój fizyczny, ponadto wzrost zainteresowań oraz rozwój myślenia abstrakcyjnego. Tworzy się indywidualność młodej osoby, kształtuje się tożsamość psychoseksualna.

Tym zmianom towarzyszyć może szczególne rozchwianie emocji. Pojawia się bunt przeciwko np. rodzicom, szkole. Uwaga koncentruje się na własnym wyglądzie i figurze. U dziewcząt stres związany z dojrzewaniem biologicznym jest większy, stąd prawdopodobnie częstsza zachorowalność na bulimię i anoreksję.

Na zaburzenia odżywiania cierpią najczęściej dziewczęta i młode kobiety, których kariera zawodowa jest związana z koniecznością utrzymywania szczupłej sylwetki i kontroli swojego ciała. Są to więc młode tancerki, uczennice szkół baletowych, czy modelki.

Ponadto wpływ na wystąpienie bulimii mają takie czynniki jak niska samoocena i towarzyszące im częste okresy niepokoju, które mogą łagodzić gwałtowne napady obżarstwa. Innym czynnikiem są stresujące wydarzenia życiowe (kłótnie, choroby, śmierć w rodzinie).

Cyt.Sekcja Organiz i Rozl.z N.F.Z.