Walka z rakiem piersi

Wydaje się czasem, że na temat raka piersi powiedziano już wszystko. W prasie pełno jest artykułów na ten temat, w innych mediach też stosunkowo często poruszany jest ten problem. A jednak wciąż spotykamy się wieloma przypadkami niewiedzy wśród kobiet, postaw zdeterminowanych strachem, które prowadzą do zaniechania profilaktyki, nie leczenia choroby, lub też niewłaściwego stosunku lekarzy do problemu.

Najprostszą forma profilaktyki jest samobadanie piersi raz w miesiącu. W wielu miejscach dostępne są rysunki, jak kontrolować piersi. O taką kontrolę warto też poprosić w czasie wizyty u ginekologa lub innego lekarza, o ile sam takiego badania nie proponuje. Osoby w których rodzinie rak piersi występował, powinny wykonać badanie genetyczne. Kobiety od 25 roku życia powinny się poddawać badaniu usg, w odstępach czasu zalecanych przez lekarza. Po pięćdziesiątce każda kobieta raz w roku powinna wykonać mammografię lub usg (zamiast mammografii, w przypadku gdy budowa piersi tego wymaga).

Przywykło się uważać, że najbardziej niepokojącą oznaką możliwej choroby jest guzek w piersi. Zawsze należy sprawdzić, jaki charakter ma taki guzek.

Należy też zwrócić uwagę na inne objawy, które mogą świadczyć o chorobie. Sygnałem do natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza są:

- miękkie zmiany, przypominające pęcherzyk wypełniony płynem,

- zaczerwienienia i zgrubienia na skórze bez wyraźnej przyczyny,

- zmiany przypominające „skórkę pomarańczową”,

- „wciągnięty” fragment skóry na piersi, trudny do przesunięcia,

- nieuzasadniony wyciek z brodawki,

- zmiany kształtu brodawki (np. jej wciągnięcie do środka),

- wyraźna, wcześniej nie zaobserwowana różnica w wyglądzie jednej z piersi.

Trzeba pamiętać, że nie każda zmiana to rak. Istnieje też wiele odmian nowotworów o różnym stopniu złośliwości, wiele z nich, wykrytych we wczesnym stadium jest całkowicie uleczalnych.

Na zachorowanie najbardziej podatne są osoby zagrożone genetycznie (nie oznacza to jednak zachorowania w każdym przypadku), osoby otyłe z obfitym biustem, co nie oznacza, że drobne, szczupłe osoby, nie mające obciążeń rodzinnych, są takiego ryzyka pozbawione. One również powinny dbać o profilaktykę.

Jeśli stwierdzimy u siebie jakąś zmianę w piersi, niezwłocznie udajmy się do lekarza, a jednocześnie nie poddawajmy się panice, bowiem strach jest złym doradcą i nadal często odbiera kobietom szanse na wyzdrowienie.

Nie poddawajmy się obiegowym opiniom, że biopsja przyspiesza rozwój choroby, a choroba zawsze oznacza konieczność usunięcia piersi. Szacuje się, że aż w 2/3 przypadków, mastektomia nie jest konieczna, zatem nie każdy nowotwór wymaga wykonania radykalnej operacji usunięcia piersi, a jeśli nawet, istnieje dziś możliwość jej rekonstrukcji.

Cyt. Sekcja Organiz. i Rozl. z N.F.Z R.Sz.S.