Świerzb

Wydawało się, że od ta choroba to relikt przeszłości, tymczasem spotykana jest coraz częściej, także i u nas.

Świąd, zaczerwienienie, obrzęk i charakterystyczne znamiona, zwiastują jedną z wyjątkowo nieprzyjemnych chorób skóry.

Obecnie szacuje się, że świerzb dotyka w dzisiejszym świecie około 300 mln ludzi. Epidemie tego schorzenia pojawiają się zazwyczaj w krajach, w których panują bardzo korzystne dla rozwoju pasożyta warunki sanitarno-higieniczne, tj a Ameryce Łacińskiej Afryce oraz Południowo-wschodniej Azji

Na rozprzestrzenianie ma wpływ niedobór wody pitnej , co determinuje konieczność jej oszczędzania, co z kolei odbija się na higienie. Poza tym choroby pasożytnicze dużo łatwiej przenoszą się na obszarach gęsto zaludnionych i przeludnionych.

Duży wpływ ma również słabo rozwinięta opieka zdrowotna. Świerzb może się tez rozprzestrzeniać w niektórych środowiskach zawodowych (wojsko, górnicy)

U nas wpływ na jej powstawanie mają niedostatki higieniczne, wynikające głównie z braku odpowiednich nawyków higienicznych.

Okres wylęgania pasożyta jest dość krótki, co również ma wpływ na tempo rozprzestrzeniania się zakażenia – już po trzech tygodniach z jaj powstają dorosłe postaci pasożyta, które mogą infekować kolejne osoby.

Do zakażenia dochodzi przeważnie w przypadku bezpośredniego kontaktu z osobą chorą na świerzb. Inwazyjne jajeczka mogą również przenosić się poprzez przedmioty codziennego użytku, takie jak ręczniki, grzebienie, przybory higieniczne.

Obserwując u siebie niepokojące objawy należy zgłosić się po pomoc do dermatologa. Świerzb jest uciążliwą i przykrą chorobą, jednak stosunkowo łatwo poddaje się leczeniu. W trakcie leczenia trzeba się starać nie drapać miejsc zmienionych chorobowo.

Cyt.Sekcja Organiz i Rozl.z N.F.Z